EN KÖTÜ İŞ. / TUĞÇE TUNA
Latince ‘soma’ kelimesi; beden demek. Tuğçe Tuna; EN KÖTÜ İŞ. eserinde toprak ve beden kavramları arasında Psiko_Soma+tik bağ kurarken, performans sanatçıları ile duyusal ve bilinç katmanları arasında geziniyor. 20. İKSV Tiyatro Festivali’nde prömiyerini gerçekleştiren ve 2017 yılında TMMOB tarafından onurlandırılan, ‘EN KÖTÜ İŞ’ eserinde sanatçı; ‘iş’ olarak kabul ettiğimiz eylemlerin ve fiziksel alışkanlıkların bedeni tüketmesinden koreografik alt yapıyı oluşturuyor. Boşluk algısı, kinestetik hafıza, eserin oyun katmanlarını oluşturuyor. ‘Salon’ hem dans sanatında çalışma ve araştırmalarının yapıldığı, sunulduğu boş alana, hem de madenler de ortak buluşma alanlarına denmekte. En KÖTÜ İŞ. eserinde ‘salon’ sanatçı için aynı zamanda zihindeki, bedendeki kaotik -boşluğu- da temsil ediyor.